توت فرنگی یکی دیگر از میوه های خوش طعم و خوشمزه فصل بهار است. کشت توت فرنگی گلخانه ای در بین کسانی که گلخانه دارند بسیار محبوب است و یکی از پردرآمدترین محصولات گلخانه نیز به شمار می رود. توت فرنگی سرشار از ویتامین های  B و  Cاست. توت فرنگی هم در گلخانه کشت می شود و هم در مزارع باز به روش سنتی. امکان کشت آن به صورت هیدروپونیک یا خاکی نیز وجود دارد و به هردو روش می شود توت فرنگی گلخانه ای پرورش داد.

این مطلب را نیز بخوانید: کشت ایروپونیک

 

 

مقدمه

توت فرنگی گلخانه ای دارای ساقه مرکزی یا تاج است که برگ ها، ریشه ها و استولون ها و گل آذین از آنها خارج می شود. تاج شامل استوانه مرکزی است که توسط حلقه آوندی احاطه می شود. استوانه شامل مغز اولیه است که با لایه کامبیومی نازک احاطه می شود. در محل خروج هر برگ از تاج یک جوانه جانبی وجود دارد ک استولونها یا رانر ها و تاج جانبی را تولید می کند یا در حالت رکود باقی می ماند.
برگهای توت فرنگی نظمی استوانه‌ای شکل دارند. برگ های پنجه‌ای و سه برگچه‌ای هستند. روزنه ها فقط در زیر برگها هستند. برگها فقط چند ماه عمر میکنند و سپس در اثر مواجه شدن با یخبندان از بین می روند. برگ های جوان و جدید در فصل بهار با برگ های قدیمی و پژمرده جایگزین می شوند.
ریشه ها از پایه تاج، جایی که با خاک در تماس است، تشکیل می شود. ریشه های نابجا از دایره محیطیه تاج منشأ میگیرند و از کورتکس خارج می شوند. ریشه ها پس از رسیدن به طول 5-2 سانتی متر منشعب می شوند و اگر آب کافی در دسترس داشته باشند، به توده های فیبری منشعب تبدیل می شوند. معمولا 30-20 ریشه اصلی وجود دارد و 90-50 درصد ریشه ها در 15-10 سانتیمتر بالای خاک قرار دارند. در کنار ریشه های اصلی، ریشه های جانبی نیز وجود دارند که 2-1 سال عمر میکنند و خود ریشه های اصلی حدود 3-2 سال ماندگار می مانند.
در کنار هر برگ یک جوانه جانبی وجود دارد که بسته به شرایط محیطی می تواند به استولون یا گل آذین تبدیل شود.


منبع:شرکت گلخانه سازی نهال رویش

nahalrouyesh.com